On dört yıl önce yangında vefat ettiğini sandığım kocam

Çünkü ailemiz kağıtlarla kurulmamıştı. Sevgiyle kurulmuştu. Ama bazı insanlar sevgiyi anlamazdı. O gece sabaha kadar uyuyamadım. İkizlerin çocukluklarını düşündüm. Kerem’in beş yaşındayken kâbus görüp gelip yanıma kıvrılışını… Kaan’ın ilk kez “anne” dediği günü… lise mezuniyetlerinde ikisinin de cübbelerinin içine gizlice bana aldıkları küçük notu: “Bizi seçtiğin gün hayatımız başladı.” Sabah olunca ilk iş bir avukatı aradım. Yıllar önce evlat edinme sürecini yürüten avukat çoktan emekli olmuştu ama ofisi hâlâ açıktı. Yerine geçen genç kadın dosyayı sistemden buldu. Sesi netti. “Hanımefendi,”