Hamile kızım tabutunun içindeydi; kocası ise

Bir çarpma sesi duyuldu. Bir fincanın yere düşmesi gibi.

Elif zor nefes alıyordu.

—Bebek çok hareket ediyor…

Murat kısa bir kahkaha attı.

—Umarım o da sakinleşir. Yoksa herkes bunu senin krizlerin sanır.

Caminin içinde bir inleme yayıldı. Arka sıralardaki bir kadın yüksek sesle dua etmeye başladı.

Kayıt devam etti.Şirketi sana bırakmayacağım —diye fısıldadı Elif—. Hisseleri biliyorum. Baban bana verdi çünkü seni tanıyordu.

Bir sessizlik oldu.

Sonra Murat’ın sesi değişti. Alay yoktu artık. Saf öfke vardı.

—Salak. Gerçekten yaşayabileceğini mi sandın?

Kayıt bir anda kesildi.

Kimse konuşmadı.

Selin bile ağlamıyordu artık. Bankın yanında donmuş, makyajı akmış, elleri titriyordu.Elinizde hiçbir şey yok! —diye bağırdı Murat, çırpınarak.

—Bağımsız toksikoloji raporlarımız var —dedi komiser—. Mesajlar, para transferleri, sahte reçeteler ve bu kayıt var.

Polisler onu Elif’in tabutunun önünde kelepçeledi.

Murat bana nefretle baktı.

—Kazandığını mı sanıyorsun, Fatma? O şirket benimdi.

Onun gözlerine baktım.Sen hiçbir şey kurmadın. Sadece miras yedin. Ve şimdi kaybettin.

Onu caminin orta koridorundan götürürlerken Selin yan kapıya kaçmaya çalıştı. Ama daha kapıya dokunamadan iki polis onu durdurdu.

—Selin Kara —dedi bir polis memuru—, cinayete yardım, şirket dolandırıcılığı ve delil karartmadan gözaltındasınız.

—Murat beni zorladı! —diye bağırdı—. Ben istemedim!

Murat başını çevirdi, yaralı bir hayvan gibi.

—Sus!O an, herkes onların son hâlini gördü: birbirini suçlayan iki kişi, Elif’in tabutunun ortasında sessiz bir tanık gibi durduğu bir cenazenin içinde.

Dışarıda gazeteciler habere koştu. Demir Holding ortakları telefonlarına sarıldı. Bazıları bana sarılmak istedi ama bedenimi hissetmiyordum.

Cami boşalmaya başladığında tabuta yaklaştım.

Soğuk ahşaba elimi koydum.

—Affet beni kızım —diye fısıldadım—. Seni oradan çıkaramadımAvukat Kerem Aydın yanımdaydı.

—Fatma Hanım, Elif sizin onun için savaşacağınızı biliyordu.

O anda ağladım. Baştan beri tutamadığım tüm acıyla değil… sonunda taşıyamadığım yükü bırakır gibi.

Elif zayıf değildi. Kırılmış bir kadın değildi. Murat’ın göstermeye çalıştığı gibi çaresiz biri hiç değildi.

Korkmuştu.

Ama güçlüydü.Onlar onu yok etmeye çalışırken o delil bıraktı. Onlar onu yalnız sanırken o bana yol bıraktı. Onlar ölümünün her şeyi kapatacağını düşünürken, Elif gerçeğe açılan bir kapı bıraktı.

Avukat sessizce konuştu:

—Yarın olağanüstü toplantı var. Hisseleri satmanız için baskı yapacaklar.

Kızımın hareketsiz bedenine son kez baktım.