Torun, dedesinin mezarını kazdı ve altında

İçeriden uzun, zayıf bir figür çıktı.

El fenerinin ışığı yüzüne vurduğunda Emre donup kaldı.

Çünkü o yüz…

Dedesi Hasan’ın yüzüydü.

Ama gençti. Çok daha genç.

Adam sakin bir şekilde Emre’ye baktı.Sonunda geldin.” dedi.

Emre geri çekildi.

“Sen… ölmüştün…”

Adam gülümsedi.

“Hayır. O sadece eski bedenimdi.”

Salonun etrafındaki kavanozları gösterdi.

“Bunlar başarısız olanlar. Ama sonunda doğru yolu buldum.”

Emre’nin dizleri titremeye başladı.

“Beni buraya neden çağırdın?”

Hasan yavaşça yaklaştı.

“Çünkü artık yalnız çalışamayacak kadar yaşlandım.”

Bir an durdu.

“Ve bir beden daha lazım.”

Emre korkuyla geri çekildi.