Milyarder, yeni hizmetçisini t

Ev turu hızlı ve titizlikle yapıldı; her odanın kendine özgü yazılı olmayan kuralları vardı. Mutfakta kurallar vardı, misafir odalarında kurallar vardı, çamaşırhanede kurallar vardı, ancak iki özel kural diğerlerinden daha ciddiyetle tekrarlandı. Bay Penhaligon’un çalışma odası kesinlikle yasak bölgeydi ve devasa masasının üzerindeki hiçbir şeye dokunulmaması veya yerinden oynatılmaması gerekiyordu.

“Ayrıca, ikinci katın en ucundaki oda her zaman kilitli kalıyor,” diye uyardı kadın.

Maya, doğal bir merakla koridora doğru kısa bir bakış attı.

Maya, havadaki ani gerginliği hissederek, “Neden böyle?” diye sordu.Bayan Gordon yürümeyi durdurdu ve arkasına döndü, gözleri cam gibi keskinleşti.

“Çünkü Bay Penhaligon öyle emretti,” dedi ve ardından sesini fısıltıya indirdi. “Ve o kapı tam üç yıldır kapalı.”

Maya’nın omurgasında belirgin bir ürperti hissetti. Henüz bilmiyordu ama o kilitli kapının ardında, ondan önceki her hizmetçinin hayal kırıklığı veya korkuyla işi bırakmasının asıl sebebi vardı. Arthur Penhaligon daha sonra dürüstlüğünü test etmek için uyuyormuş gibi yaptığında, diğerleri gibi hırsızlık yapmasını, casusluk yapmasını veya kaçmasını bekliyordu. Bunun yerine Maya, o evde üç yıldır kimsenin yapmadığı, şehrin en güçlü adamının gözlerini açıp nefes almayı unutmasına neden olacak kadar beklenmedik bir şey yaptı.