Öyleyse neden bana gelmedin?"
Annem başını kaldırdı.
"Çünkü Frank bana bir söz verdirdi. Senin güvenliğin her şeyden önemliydi."
Masadaki eski bir kutuyu açtı.
İçinden mektuplar çıktı.
Hepsinin üzerinde benim adım vardı.
Bazılarının tarihi yirmi yıl öncesine aitti.
"Sen bunları neden bana vermedin?"
"Çünkü Frank, doğru zamanı bekliyordu."
Bir mektubu açtım.
İçinde yalnızca birkaç satır vardı.
"Kızım, seni terk etmedim. Seni korumak için senden uzak duruyorum. Bir gün her şeyi anlayacaksın."
Mektubu göğsüme bastırıp ağlamaya başladım.
O gece Frank'in neden bana "Bütün hayatın boyunca sana yalan söyledim" dediğini nihayet anlıyordum.
Ama hâlâ anlamadığım bir şey vardı gorsele ilerleyin devamı sonraki sayfda...
Frank neden şimdi?"
Annem sessizce cevap verdi.
"Çünkü artık saklanacak bir şey kalmadığını biliyordu."
Sonra bana son bir zarf uzattı.
Üzerinde Frank'in el yazısı vardı.
Ellerim titreyerek açtım.
"Kızım," diye başlıyordu.
"Bunu okuduğunda muhtemelen bana kızgın olacaksın. Belki beni affetmekte zorlanacaksın. Ama bilmeni istediğim tek şey şu: Sana söylediğim yalanların hiçbirini kendimi korumak için söylemedim."
Gözyaşlarım kâğıdın üzerine düştü.
"Seni dört yaşında kaybetmekten korktuğum için annene yeniden kavuşmanı engellemedim.