42 yaşındayım ve geçen perşembe olanları hâlâ sindiremiyorum

Elif, masanın üzerindeki o deste deste paraları ve tasarım kıyafetleri elleriyle Aylin’e doğru itti. “Biz karanlığa alışkınız. Ama senin ruhundaki karanlık, bizim dünyamızdan çok daha korkutucu. Babamız bizim hem gözümüz, hem ışığımız oldu. Şimdi o sahte hayatını ve paralarını al, kapıdan çık ve bizi tıpkı 18 yıl önce yaptığın gibi terk et. Çünkü bizim bir annemiz yok, sadece aslanlar gibi bir babamız var!”

Aylin şok içindeydi. Kibri, parası ve o devasa egosu, iki kör kızın saf ve dürüst sevgisi karşısında yerle bir olmuştu. Çığlık atarak, küfürler savurarak elbiselerini ve paralarını topladı. “Zaten sizin gibi sakatlara kalmadım!” diye acımasızca bağırarak kapıyı çarpıp çıktı.