Oğlumun bacağı kırıldıktan sonra ona bakmak için hastaneye gittim

03:00.

Kapı yavaşça açıldı.

İçeri giren kişi Murat’tı.

Ama mesele o değildi. Mesele, Murat’ın içeri girer girmez kapıyı sessizce kilitlemesiydi. Ardından Emir’in yatağına yaklaştı. Ekrandaki sesi açtık. Güvenlik görevlisi bana baktı, yüzü ciddileşti.

“Baba… yapma,” dedi Emir’in zayıf sesiDizlerimin bağı çözüldü.

Murat eğildi. “Annen yüzünden,” dedi fısıltıyla ama mikrofon net alıyordu. “Eğer scooter’dan düştüğünü söylersen her şey kolay olacak. Anladın mı?”

Emir ağlamaya başladı. “Çok acıdı…”

Murat’ın yüzü kamerada sertleşti. “Bir daha ağzını açarsan diğer bacağını da kırarım. Kimse bana inanmaz demiştim, hatırlıyor musun?”

O an dünya başıma yıkıldı. Scooter kazası yalandı. Oğlumun bacağını kıran adam, kendi babasıydı.Ekranda Murat, Emir’in alçılı bacağını sertçe kavradı. Emir çığlık attı. Güvenlik görevlisi ayağa fırladı.

“Bu canlı mı?” dedim titreyerek devamı icin s
Reklamlar