Çocukluk arkadaşım, dul annemi her perşembe akşamı dans etmeye götürüyordu. Sonunda nedenini sorduğumda verdiği cevap, hayatım boyunca unutamayacağım bir gerçeği ortaya çıkardı. Ayrintilar yorumda

Annem gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.

"Babana çok kızmıştım." dedi.

"Neden?"

"Çünkü bunu planladığını öğrendiğimde ağlamaktan nefes alamamıştım. Bana, 'Bir gün beni bırakıp yeniden gülümsemek zorunda kalacaksın.' demişti."

Annem pencereye doğru yürüdü.

"İlk aylar evden bile çıkmak istemedim. Sonra bir perşembe Baran kapıyı çaldı. Elinde babanın en sevdiği şarkıların olduğu eski bir CD vardı."

Gülümsedi.

"'Bugün sadece bir şarkı dinleyelim.' dedi."

"Sonra?"

"Bir hafta sonra bir şarkı daha... Sonra küçük bir yürüyüş... Sonra parkta düzenlenen dans gecesi..."

Gözlerinden yaşlar süzülüyordu.

"İlk başta dans edemedim. Sürekli ağlıyordum."

Ben de sessizce dinliyordum.

"Baran bana, 'Amca seni böyle görmek istemezdi.' dedi. O cümleden sonra ayağa kalktım."