Çocukluk arkadaşım, dul annemi her perşembe akşamı dans etmeye götürüyordu. Sonunda nedenini sorduğumda verdiği cevap, hayatım boyunca unutamayacağım bir gerçeği ortaya çıkardı. Ayrintilar yorumda

Baran uzun süre konuşmadı. Parmaklarını direksiyona hafifçe vuruyor, sanki doğru kelimeleri seçmeye çalışıyordu. Sonunda bana dönüp gözlerimin içine baktı.

"Baban, ölmeden üç ay önce beni yanına çağırdı." dedi.

Bir an ne diyeceğimi bilemedim.

"Ne demek istiyorsun?"

"Kanserinin artık geri dönüşü olmadığını biliyordu. Bunu senden ve annenden uzun süre sakladı. Bana ise son bir ricada bulundu."

Kalbim hızla çarpmaya başladı.

"Nasıl bir rica?"

Baran yutkundu.

"'Ben gittikten sonra eşim kendini hayattan tamamen çekecek.' dedi. 'O dans etmeyi çok sever ama bensiz asla gitmez. Eğer bir gün tamamen içine kapanırsa, onu yeniden hayata döndür. Sakın yalnız bırakma.'"

Gözlerim dolmaya başlamıştı.