Çocukluk arkadaşım, dul annemi her perşembe akşamı dans etmeye götürüyordu. Sonunda nedenini sorduğumda verdiği cevap, hayatım boyunca unutamayacağım bir gerçeği ortaya çıkardı. Ayrintilar yorumda

Eğer bir gün onları birlikte görürsen, lütfen yanlış anlama. Bil ki bunu isteyen benim.

Bir insan sevdiğini kaybedebilir ama yaşamayı kaybetmemelidir."

Mektubun son satırını okurken gözyaşlarımı tutamadım.

Babam, ölümünden sonra bile annemin geleceğini düşünmüştü.

Ertesi gün annemin yanına gittim.

Beni görünce her zamanki gibi çay koymaya kalktı.

Kolundan tuttum.

"Anne..."

Yüzüme baktı.

"Cebimde babamın mektubu var."

Bir anda rengi değişti.

"Baran verdi, değil mi?"

Sessizce başımı salladım gorsele ilerleyin devamı sonraki sayfda....