Güzel bir kızdın. Ama bugün karşımda oturan kadın hayatımı birlikte kurduğum insan." Babam annemin elini öptü. "Bu eller iki çocuk büyüttü." Sonra gözlerinin kenarındaki çizgilere dokundu. "Bunlar birlikte güldüğümüz yılların izi." Saçlarını okşadı. "Beyazlayan her tel, birlikte atlattığımız bir zorluğun hatırası." Annem artık hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. "Ben aynaya baktığımda yaşlandığımı görüyorum." Babam ise hiç tereddüt etmeden cevap verdi. "Ben aynaya baktığımda, kırk yıl önce sevdiğim kızın daha güçlü hâlini görüyorum." Bu konuşmayı istemeden ben de duyuyordum. Eşim sessizce elimi sıktı. "İşte gerçek sevgi bu," dedi. Tam o sırada beklemediğimiz bir şey oldu. Yan tarafta tek başına kalan genç kız ayağa kalktı