İfade tutanağındaki en dikkat çekici bölümlerden biri de Sonel’in kullandığı duygusal ton oldu. Kendisine yönelik çok ağır ithamlarda bulunan Doku ailesi hakkında, “Doku ailesine kızmıyorum çünkü onların acıları var ve empati yapıyorum” demesi, doğal bir tepkinin ötesinde, kontrollü ve hesaplanmış bir söylem izlenimi doğurdu. Kendi durumunu ise “Şu an üniversitede vize sınavlarıma hazırlanmam gerekirken buradayım, çok zoruma gidiyor” sözleriyle bir mağduriyet hikâyesine dönüştüren Sonel’in, kayıp bir genç kızın akıbetinden çok kendi kişisel sıkışmışlığını öne çıkarması, dikkat çekici bulundu. Bu yaklaşım, ifadenin yalnızca hukuki değil, aynı zamanda algısal bir zeminde de inşa edildiği yorumlarına yol açtı.