On altı yaşındaki kızımın bunu yapacağını hiç düşünmezdim.. Devamını oku
Kızım Duru on altı yaşındaydı. Sessiz, başarılı ve sorumluluk sahibi bir çocuktu. Eve geldiğinde odasına kapanır, derslerini yapar, sonra benimle mutfakta çay içerdi. Onunla aramızdaki bağın çok güçlü olduğunu düşünürdüm.
Ta ki eve geç gelmeye başlayana kadar.
İlk başta haftada bir oluyordu. “Okulda etüt var anne,” diyordu. Sonra bu etütler neredeyse her gün uzamaya başladı. Akşam saat yedi, sekiz, bazen dokuz olmadan eve gelmiyordu.
Bir akşam saat dokuzu geçerken kapı açıldı.
Duru içeri girdiğinde yüzü bembeyazdı.
“Geç kaldın,” dedim.
“Evet… biraz.”Biraz mı? Saat dokuzu geçti.”
Ayakkabılarını çıkarırken gözlerime bakmadı.
“Okulda işim vardı.”
İçime bir şüphe düştü.
“Ne işi?”
“Anne, lütfen. Çok yoruldum.”
O gece odasına gittiğinde telefonunu masanın üzerine bırakmıştı. Ekran bir anlığına yandı.
“Bugün gelmeyecek misin? Seni bekliyoruz.”
Mesajın kimden geldiğini göremedim.
Duru telefonu hemen alıp cebine koydu.
“Kim bu?”
“Kimse.”
“Duru, bana yalan söyleme.”
Bir an yüzü değişti.
“Ben sana yalan söylemiyorum!”
Sonra odasına girip kapıyı kapattı.
O gece uyuyamadım.
Reklamlar
21 Ağustos 2026
Reklamlar
Bunları da İzleyebilirsiniz
Babamın borçları yüzünden köyün ağasına verdiler 
Emekli ve memura zam 
Cemal Enginyurt’a Kötü Haber