Nazilli'de Sümerbank'a özlem... Dönemin tanığı itfaiye yapısını anlattı

Üretimin yanı sıra önemli 'sosyal fabrika' örneklerinden biri olarak da öne çıkan Sümerbank, donanımlı sağlık tesisleri, spor alanları, sosyal ve kültürel tesisleri, konutları ve bünyesinde barındırdığı eğitim/çocuk birimleri ile cazibe merkezi konumundaydı. Öyle ki fabrika içinde tam teçhizatlı bir itfaiye teşkilatı dahi bulunuyordu.

TARİHE IŞIK TUTUYOR

Sosyal medya platformu Facebook üzerinde yaptığı paylaşımlarla Sümerbank ruhunun günümüze aktarılmasına olanak sağlayan dönemin tanıklarından İlhan Öden, kurum bünyesindeki itfaiye teşkilatı yapılanmasını anlattı.

Öden'in aktardığına göre; Nazilli Sümerbank’ın modern araçlardan oluşan ve o yıllarda pek çok vilayetin bile sahip olamadığı tam teçhizatlı bir itfaiye teşkilatı bulunuyordu.

Fabrikanın tüm bölümlerinde itfaiye binasındaki santrale doğrudan bağlı özel yangın ihbar hatları yer alıyordu. Bir düğmeye basıldığında, itfaiye binasındaki ışıklı panoda yangının çıktığı kısım anında görülebiliyordu.

Fabrika ve lojmanlardaki yangınlara müdahale etmek üzere daima hazır bekleyen iki tam donanımlı itfaiye aracı vardı. İtfaiye personeli, ihtiyaç hâlinde şehirde ve çevrede çıkan yangınlara da müdahale ediyordu.

SADECE YANGIN SÖNDÜRMEDİLER

İtfaiye teşkilatının görevi yalnızca yangın söndürmek değildi. Fabrika içinde uygun noktalara monte edilmiş yüzlerce yangın söndürme tüpünün dolumu ve bakımı ve lojmanların baca temziliği, belli periyotlarla itfaiye personeli tarafından yapılırdı.

Her yıl polen dönemine yakın zamanlarda, fabrika ve lojman alanı içindeki yüzlerce çam ağacının yüksek filizlerinde oluşan ve düştüğünde yakıcı etkisi olan zehirli kurtların ilaçlanması, itfaiye araçlarının üzerindeki püskürtme fıskiyeleriyle yapılırdı.

GÖREN BİR DAHA BAKIYORDU

Nazilli’nin yakıcı yaz günlerinde itfaiye araçları fabrika dışına çıkar, lojmanlar arasındaki beton yolları tampon hizasından fışkırttıkları sularla yıkar, serinletirdi. Ayrıca Sümerspor futbol sahasının, maçlardan önce ve devre arasında toz çıkmaması için ıslatılması; o yıllarda nadir görülen ve konuk takımların şaşkınlıkla izlediği başka bir hizmetti.

ADIM ADIM GERİYE DOĞRU...

Bu tarz uygulamalar 1970’li yıllara kadar devam etti. İlerleyen dönemlerde itfaiye personel sayısı, fabrika personeliyle orantılı olarak azaldı; yangın ve teçhizat bakımı dışındaki hizmetler kademeli olarak bırakıldı. Nitekim fabrika kapandığında personel sayısı tek haneli rakamlara kadar düşmüştü.