Biliyorum.”
Nermin Hanım gülümsedi.
“İşte bu yüzden seni seviyorum.”
Aradan iki yıl geçti.
Bir sabah Nermin Hanım, eski düğün fotoğraflarından birini eline aldı.
Fotoğrafta beyaz gelinliğiyle kendisi, siyah damatlığıyla Arda vardı.
Arda yanağından öperken Nermin Hanım'ın yüzünde çocukça bir mutluluk vardı.Fotoğrafa uzun süre baktı.
Sonra Arda'ya dönüp şöyle dedi:
“İnsanlar o gün bizim yaşımıza baktı.”
Arda gülümsedi.
“Peki sen neye baktın?”
Nermin Hanım onun elini tuttu.
“Bana nasıl baktığına.”