Hakan’ın yüzü bir anda soldu. Önce inkar etmeye çalıştı, "Yanlış anlıyorsun, sadece iş arkadaşım..." dedi. Fakat Merve’nin gözlerindeki netliği görünce kelimeleri boğazında düğümlendi. Bahahaneler tükenmişti. Yalanların arkasına sığınamayacağı o çıplak an gelip çatmıştı.
"Beni aldatman sadece o kadınla görüşmen değil Hakan," dedi Merve ayağa kalkarken. "Beni aldatman; her gün yüzüme bakıp hiçbir şey yokmuş gibi davranman, bana ayırmadığın o dikkat ve sevgiyi başkasına cömertçe harcaman. Ben bu evde bir gölge olmayı kabul etmiyorum."