Devamlu kocasunın mexarına giden kadın

Kızın gözlerinden yaşlar suzüldu. “Beni bırakmayacak mısınız?” dediHayır,” dedim kararlilikla “Seni bırakmayacağım.”

O gece uyuyamadım. Murat’ın fotoğrah masanı üzerinde duruyordu. Onun gülümsemesi… artık bana sıcak gelmiyordu. Sanki yıllardır bieni kandıran bir yabancıya

bakıyordum. Zeynep odatda uykuya dalmıştı. Üzerini örttum. Bir an, onun yüz hatlarına baktım. Bumu Murat in bumuydu. Çene çizgisi. Murat’ınkiydi. Bu bir tesaduf olamazdı.

Sabah gün ağanırken yola çıktık. Kasabaya vardığımızda hava sisliydi. Adres, eski bir evin önune çıktı. Kapısı paslıydı, pencereleri toz içindeydi. Kalbim boğazımda

atıyordu. Kapıyı çaldım. Uzun süre kimse açmadı

Tam geri dönecekken kapı aralandı. Karşımda, yorgun yüzlü bir kadın belirdi. Gözleri Zeynep’i görünce büyudü.Zeynep!” diye hayırdı. Sonra beni gördü, Yüzündeki renk çekildi.

“Sen dedi kisik bir sesle “Eli

Adımı bilmesi, dizlerimin titremesine yetti. “Sen Sevil misin?” dedim.