Bir sabah balkona çıktım ve duvarın içinde bir şeyin hareket ettiğini gördüm

Meğerse kertenkeleler insanlar için zararsızmış.

Saldırgan değiller. Zehirli değiller. İnsanlarla temas kurmayı tercih etmezler. Hatta mümkün olduğunca bundan kaçınırlar. Sadece ciddi şekilde tehdit edildiklerini veya kaba muamele gördüklerini hissettiklerinde ısırırlar.

Çoğu zaman, sadece korkuyorlar ve saklanacak bir yer arıyorlar.Farklı Bir Sakinlik

İşin garip yanı, her şeyden sonra kendimi sakin hissettim.

Sadece rahatlamanın verdiği sakinlik değil, daha derin bir şeydi bu. Korkmuş olsam bile, doğru şeyi yapmış olduğum hissiydi. İlk içgüdüm kaçmak olsa bile.

O sabah beklediğim gibi geçmedi. Sakin ve sessiz bir başlangıç ​​olmadı.

Ama bu bana önemli bir şeyi hatırlattı.

Korku genellikle anlayıştan önce gelir.

Ve bazen, önümüzdekini gerçekten görmek için yeterince uzun süre durduğumuzda, dehşet yerini şefkate bırakır ve şefkat, korkunun asla sağlayamayacağı kadar bize daha sakin bir his verir