Bir sabah balkona çıktım ve duvarın içinde bir şeyin hareket ettiğini gördüm

Tam orada, balkonun yanındaki duvarda, içeriden bir şey hareket ediyordu. Düşmüyordu. Rüzgarda sallanmıyordu. Hareket ediyordu. Bilerek. Midem kasıldı ve aklım daha ne olduğunu anlayamadan içim ürperdi.
Bir an için bunun bir gölge olduğunu düşündüm.
Ardından hemen çok daha korkutucu bir düşünce geldi aklımıza.
Bir yılan.
Kalbim durdu. Avuçlarım nemlendi. Sığ ve düzensiz nefes alışverişimi duyabiliyordum. Donakaldım, göz kırpmanın bile durumu daha da kötüleştirebileceğinden korkuyordumKorkunun boşlukları doldurma gibi bir özelliği vardır.

Bakmaya devam ettikçe, anlamı daha da kayboluyordu.

Hareket, bir yılanın hareketini hayal ettiğim gibi pürüzsüz veya akıcı değildi. Sarsıntılı, düzensiz ve neredeyse umutsuzdu. Her neyse, ileri doğru itiyor, sonra duruyor, sonra tekrar itiyordu.

Sadece bir kısmı görünüyordu.