35 yaşındaki dul bir kadın olarak hayatımın

Uzun boylu, düzgün giyimli, temiz yüzlü bir gençti.

"Merhaba, ben Emre," dedi gülümseyerek.

İçeri buyur ettim.

Çalışırken sürekli işine odaklanıyordu ama birkaç kez göz göze geldik. Her seferinde bakışlarını hemen kaçırıyordu.

Belki de bana öyle geliyordu.

Sonuçta aramızda on yaş vardı.

Ben otuz beş yaşındaydım.

O ise yirmi beş.

İşini bitirdiğinde mutfak eskisinden daha iyi görünüyordu.

"Borcum ne kadar?" diye sordum.

Elini salladı.Önemli değil."

Şaşırdım.

"Olur mu öyle şey?"

"Gerçekten gerek yok."

"Hayır, emeğiniz var."

Gülümsedi.

"Sizden olsun."

Bu kez ben ne diyeceğimi bilemedim.

Cebinden telefonunu çıkarıp numarasını gösterdi.

"Kaydedin. Bir sorun olursa günün her saati arayabilirsiniz."

Numarasını kaydettim.

O gittikten sonra kendime kızdım.

Koskoca kadın olmuştum.