18 yıl sonra ise mezuniyet törenlerine

“Biz seni tanımıyoruz,” dedi. “Ama onu tanıyoruz.”

Beni işaret etti.

O an salonun içinden birinin iç çektiğini duydum.

Zeynep devam etti:

“Bizi büyüten kişi o. Uykusuz geceleri o yaşadı. Hastalandığımızda başımızda o vardı. Mezuniyet elbiselerimizi o seçti. İlk adımlarımızı o tuttu.”

Ceyda’nın yüzü bembeyaz olmuştu.

“Bu mümkün değil…” diye mırıldandı.

Elif mikrofonu tekrar aldı.

“Sen gittin. Ama o kalmayı seçti.”

Bir sessizlik daha.

Sonra Elif sahnede Ceyda’ya yaklaşmadan konuştu:

“Bize bir ‘hediye’ getirdiğini söylediler.”

Ceyda hemen toparlandı