14 yıldır kayıp olan kız erkek kardeşi

Seni bulduk,” diye fısıldadı. Çok geçti. Ama gerçekti.

Zamanla bazı şeyler değişti. Leyla tekrar eski fotoğrafları çıkarmaya başladı. Mert hikayeler anlattı. Ve yavaşça, küçük bir şey geri döndü: Leyla tıpkı eskisi gibi yeniden papatyalar işlemeye başladı.

Gökhan bunun da bir tür adalet olduğunu fark etti. Mahkemelerden ya da manşetlerden gelen değil, hafızadan gelen bir adalet.

Melis artık “kaybolan kız” değildi. O artık hak ettiği gibi hatırlanıyordu; bir evlat, bir kardeş, artık gömülü kalamayacak bir gerçek olarak.