“Demek söylemek istediğin bir şey vardı.”
Kemal başını salladı.
“Borçlarımı ödedim.”
Murat şaşkınlıkla güldü.
“Bir kuruş bile ödemedin.”
Kemal ise sakinliğini bozmadı.
“Borçlarımın tamamını ödedim.”
“Nasıl?”
“Şimdilik açıklayamam.”
Bu cevap Murat’ı daha da öfkelendirdi.
O akşam gergin bir şekilde evden ayrıldık.
Bir hafta sonra acı haber geldi.
Zehra aniden hayatını kaybetmişti.
Cenazenin ardından Kemal bizi kenara çekti.