Zengin yaşlı adamın evinde temizlikçiydim bir gün bana bunu yaptı.. Devamını oku

Ertesi sabah gerçekten istifa etmeyi düşündüm.

Ama annemin ilaçlarını hatırlayınca vazgeçtim.

Ayrıca Rauf Bey’in davranışlarının ardında bir sır olduğunu artık biliyordum.

Ve o sır beni kendisine çekiyordu.

Günler geçti.

Rauf Bey bana karşı giderek daha farklı davranmaya başladı.

Benimle konuşuyor, çocukluğumu soruyor, gelecekte ne yapmak istediğimi öğrenmeye çalışıyordu.

Bir gün bana bir zarf uzattı.

“Bunu açma.”

“Ne zaman açacağım?”

“Ben öldükten sonra.”

İçim ürperdi.Bunu neden bana veriyorsunuz?”

Cevap vermedi.

Sonra ilk kez bana gülümsedi.

“Çünkü bazı gerçekler, insan hayattayken söylenirse her şeyi mahvedebilir.”

O cümleden sonra daha da dikkatli olmaya başladım.

Ve sonunda, aylar önce merak ettiğim kilitli odanın anahtarını buldum.

Anahtar Rauf Bey’in çalışma masasındaydı.

Dayanamadım.

Kapıyı açtım.

İçeride gördüklerim karşısında nefesim kesildi.

Duvarın tamamı fotoğraflarla kaplıydı.

Fakat fotoğraflardaki genç kadın bana inanılmaz derecede tanıdık geliyordu.

Bir süre sonra elim titremeye başladı.

Çünkü o kadın…Annemdi.

Yanındaki genç adam ise Rauf Bey’di.

Arkamdan tekerlekli sandalyenin sesi geldi.

Rauf Bey kapının önündeydi.

“Artık öğrendin.”

Dilim tutulmuştu.

“Annemle… siz…”

“Yıllar önce birbirimizi sevdik.”

Gözlerim doldu.

“Peki neden hayatımızdan çıktınız?”

Başını eğdi.

“Çünkü korkaktım.”

Sonra bana her şeyi anlattı.

Gençliğinde annemi sevmişti. Birlikte evlenmek istemişlerdi. Fakat ailesi bu ilişkiye karşı çıkmıştı. Rauf Bey de servetini ve ailesini seçmişti.