Zengin varlıklı yaşlı adamla evlendim ilk gecemizde hemen..Daha fazlasını gör

Bu kutudaki anahtar, şehir dışındaki eski çiftliğimin anahtarıdır. Orada seni bekleyen başka belgeler var. Çocuklarımın da bunlara şahit olmasını istedim."
Mektup biter bitmez Kemal Bey'in oğlu öfkeyle ayağa kalktı.
"Babamın eski çiftliği yıllardır boş. Orada hiçbir şey yok."
Avukat sakin bir sesle, "Gitmeden bunu bilemeyiz," dedi.
Ertesi gün hepimiz birlikte çiftliğe gittik.
Burası bakımsız görünüyordu ama içerisi şaşırtıcı derecede düzenliydi. Kemal Bey belli ki ölmeden önce burayla özel olarak ilgilenmişti.Anahtarla eski çalışma odasını açtım.
Masanın çekmecesinde ikinci bir zarf duruyordu.
Bu kez avukat yüksek sesle okumaya başladı.
"Çocuklarım,
Yıllardır bana yalnızca servetimin gözüyle baktınız. Beni aradığınız günlerin çoğu para istemek içindi. Hastalandığımda ise yanımda en çok kalan kişi Ece oldu.
Ona maaşlı bir bakıcı gibi davranmadım. Çünkü bana gerçekten insan olduğumu yeniden hissettirdi."
Odanın içi sessizliğe gömüldü.
Kemal Bey mektubunda devam ediyordu.
"Bir insanın karakterini anlamak istiyorsanız, ona sahip olabileceği her şeyi vaat edin ve yine de nasıl davrandığına bakın."
Çocukları başlarını öne eğmişti.
Ardından avukat çalışma masasının altındaki gizli bölmeyi açtı.
İçinden kalın bir dosya çıktı.
Dosyada tüm mal varlığının paylaşımı ayrıntılarıyla yazıyordu.
Evler, şirket hisseleri ve yatırımlarının büyük kısmı zaten yıllar önce çocuklarının üzerine geçirilmişti. Bu yüzden onların düşündüğü gibi ortada paylaşılacak devasa bir servet kalmamıştı.
Bana ise şaşırtıcı şekilde sadece küçük çiftlik bırakılmıştı.
Kemal Bey'in kızı alay ederek güldü.
"Demek bütün mesele buydu. Şu eski harabeyi miras bırakmış."