Üvey babam, dört yaşındayken annemi ayrintilat

Kapının arkasında duran kişiyi görünce çığlık attım.
Çünkü karşımda duran kadın, yıllardır yalnızca eski fotoğraflarda gördüğüm bir yüze sahipti.
Annemdi.
Bir an nefes alamadım.
Kadın da bana bakıyor, dudaklarını titreyerek birbirine bastırıyordu. Gözleri dolmuştu.
"Sen..." diye fısıldadı. "Gerçekten sen misin?"
Geriye doğru sendeledim.
"Bu mümkün değil."
Kadın kapının kenarına tutundu.
"İçeri gel."
"Hayır!"