Üç ay boyunca her gece garip bir koku fark ettim

Sıkıca kapatılmış, nemlenmiş ve küflenmeye başlamış bir plastik poşet vardı.

Titreyerek açtım.

İçinden tomar tomar para döküldü—kalın lastiklerle bağlanmış, bazıları lekelenmiş ve nemlenmişti. Altlarında zarflar, makbuzlar, sözleşmeler ve tarihlerin, miktarların ve şirket isimlerinin yazılı olduğu küçük bir defter vardı—gizli işlemlerin kayıtları.

Kalbim deli gibi atıyordu. Devamını okumak için diğer sayfaya gecebilriisniz..Eşim neyin içindeydi?

Sonra tuhaf bir şey fark ettim: her sayfanın altına konulmuş küçük bir çarpı işareti vardı.

Başka bir zarf açtım.


Fotoğraflar.

Çocuklar—zayıf, yıpranmış kıyafetler içinde.

Küçük bir bina.

Arkasında şu yazıyordu: Karadeniz Dayanışma Okulu – Trabzon.

Korkunun yerini şaşkınlık aldı.

Sonra bir mektup buldum.

Emre’dendi.

Zeynep,

Eğer bunu okuyorsan, sakladığım sırrı bulmuşsun demektir.

Biliyorum, kızgın olabilirsin. Ama lütfen önce her şeyi oku.