Rahmetli Kardeşimin Eşiyle Yeni Bir Hayata Başladım...

Rahmetli Kardeşimin Eşiyle Yeni Bir Hayata Başladım... Ama Elif'in Bana Bıraktığı Mektup Her Şeyi Altüst Etti

İkiz kardeşim Elif öldüğünde, herkes bana baktığında gözleri doluyordu. Çünkü ona o kadar çok benziyordum ki bazen ben bile aynaya bakarken irkiliyordum.

Elif'in eşi Murat, cenazeden sonra uzun süre yalnız kalamadı. Her pazar elinde kahveyle yanıma geliyor, saatlerce Elif'i konuşuyor, onun anılarıyla ayakta kalmaya çalışıyordu.

İki yıl sonra beklemediğim bir teklifte bulundu.

"Ece, benimle evlen."

"Ben Elif değilim," dedim.

"Bunu biliyorum," diye karşılık verdi. "Ama sen yanımdayken yeniden güçlü hissediyorum."

Çocuklarım bu evliliğe karşı çıktı. Arkadaşlarım bunun sağlıklı olmadığını söyledi. Yine de içimde, Elif'in Murat'ın tamamen yalnız kalmasını istemeyeceğine dair güçlü bir his vardı.

Sonunda onunla evlendim.

İlk günler her şey normal görünüyordu.

Ancak evliliğimizin yedinci sabahında yaşlı bir avukat kapımı çaldı ve elindeki küçük ahşap kutuyu bana uzattı.

"Bunu Elif bana emanet etti," dedi. "Sadece Murat'la evlendikten sonra sana vermemi istedi."

Kutunun içinde Elif'in alyansı ve bana hitaben yazılmış bir mektup vardı.

İlk satırı okurken kalbim hızla çarpmaya başladı.

"Ece, ne olursa olsun Murat'a güvenme."

Fakat asıl dehşet, bu uyarının hemen ardından gelen tek bir cümlede saklıydı ve onu okuduğum anda geri dönüşü olmayan bir gerçeğin içine sürüklendiğimi anladım... ����