Rahmetli büyükannemin eski kolyesini bir rehinciye götürdüm

Onların yıllarca süren kederlerini ve yorulmak bilmeyen arayışlarını benimle paylaşmaları, bu buluşmayı çok duygusal hale getirdi. Beni geniş arazilerine davet ettiler; sessiz bir refah ve güvenlik yeri olan bu mekan, yakın zamandaki hayatta kalma mücadelesinden çok farklıydı. Evin özellikle benim için ayırdıkları bir kanadında dururken, hayatta kalmak için neredeyse sattığım kolyenin aslında beni kurtardığını fark ettim. Artık tahliye emrinden kaçmıyordum; nihayet gerçekten ait olduğum bir hayata başlıyordum.