Anne! Yeter artık! Her sabah her sabah! Biz yeni evliyiz ya! İnsan biraz utanır!”
Kaynana elinde oklava, başında yazma, hiç bozulmadan damada bakmış:
— “Utanırım elbet… Ama açken insanın aklına utanmak gelmiyor evladım.”
Damat söylenmiş:
— “E anne madem acıkıyorsun, kendi kahvaltını kendin yap!”
Kaynana kaşını kaldırmış: