Aras’ı bir daha göreceğimi hiç düşünmemiştim.
17 yaşımdayken, sarhoş bir sürücü kırmızı ışıkta geçti ve her şeyi değiştirdi. Mezuniyet balosuna altı ay kala, arkadaşlarımla eve dönüş saati için pazarlık yapıp elbiseler denerken; kendimi bir hastane yatağında, doktorların sanki ben orada yokmuşum gibi başımda konuştuğu bir kabusun içinde buldum.
Bacaklarım üç yerden kırılmıştı. Omurgam hasar görmüştü. Hayatım; rehabilitasyon, prognoz ve “belki” gibi kelimelerin gölgesine girmişti. Kazadan önce hayatım en güzel haliyle sıradandı; notlarımı, çocukları ve balo fotoğraflarını dert ederdim. Sonrasında ise tek derdim “görünmek” oldu.
Kızım Zeynep mezun oluyordu.
Evde Limon Çekirdeklerini Yeniden Kullanmanın 10 Akıllı Yolu
Mezuniyet balosunda