kolyeyi boynunda gördüm dünyam yıkıldı.

Annem sırrını toprağa gömmek istemişti.

Ama bazı bağlar gömülmezdi.

Kader, o kolyeyi mezardan çıkarıp yeniden boyna takmıştı. Sır saklanmak yerine birleşmeye dönüşmüştü.

O gece sofrada üç kişi değil, dört kuşak vardı.

Ve ben anladım ki bazen geçmiş, yıkmak için değil; eksik kalan halkayı tamamlamak için geri döner.