ALTI AY SONRA
Altı ay sonra Urla’daki yeni müstakil evimizin bahçesinde sabah güneşini karşılıyordum. Bahçede 6 yaşına basan Rüzgar, yeni sahiplendiğimiz altın sarısı yavru köpeğin peşinden neşeyle koşuyordu.
Hukuki mücadelemiz tam bir zaferle sonuçlandı. Mahkeme, sunulan ezici deliller doğrultusunda Rüzgar’ın tam velayetini bana verdi. Eski evimiz satıldı ve mahkeme, yaşanan dolandırıcılık ve kasten ihmal sebebiyle gelirin %70’ini bize tahsis etti. Gökhan çocuk ihmali suçundan ceza aldı ve maaşından kesilen ağır bir nafaka ödemek zorunda kaldı. Ceyda ise utancından şehri terk etti.
Rüzgar elinde topladığı sarı bir kır çiçeğiyle koşarak yanıma geldi: “Senin için anneciğim!” diyerek boynuma sarıldı.
Kocam, oğlumu soğuk bir mutfak fayansında bırakmanın küçük bir ayrıntı olduğunu sanmıştı. Bir annenin evladını korumak için neleri göze alabileceğini hesaplayamamıştı. Oğlumu öpüp koklarken içim huzurla doldu. Artık güvendeydik, tamdık ve nihayet gerçek evimizdeydik.