Kapıda Gördüğüm Detayla Şoka Geçirdim..

Ben Selma. 3 yıl önce kocam Ferhat'ı feci bir trafik kazasında kaybettim. O zamanlar sekiz aylık hamileydim ve kaza haberiyle geçirdiğim şok, karnımdaki masum bebeğimi de benden aldı. Ferhat'ı kapalı bir tabutla gömdüklerinde benim de hayatım o mezara girmişti.

Kendimi toparlamak için başka bir şehre taşındım, geçmişe sünger çekip hayatta kalmaya çalıştım. 

Ta ki bu pazar sabahına kadar...

Binaya yeni birilerinin taşındığını duyunca camdan dışarı baktım. Genç bir çift ve küçük kız çocukları vardı. İçim cız etti, bizim de böyle bir aile olacağımızı hayal ettim. 

Sonra adamın yüzünü gördüm ve olduğum yere çivilendim!

Ferhat! Gözleri, saç kesimi, gülüşü... Karşımdaki adam ölen kocama ikizi kadar benziyordu.

Hızla bizim kata çıktıklarını duyunca kendime hâkim olamayıp kapıya koştum. Yan daireme taşınıyorlardı. 

"Pardon," dedim zar zor konuşarak, "Ferhat isminde bir tanıdığınız var mı?"

Adamın gözlerinde anlık bir panik belirdi. "Hayır," dedi kestirip atarak ve kucağındaki kıza döndü: "İçeri geçelim Selma."

Kızının adı Selma'ydı! Vücudumdaki tüm kan çekilmişti sanki. Ona doğru yaklaşıp, "Eskiden tanıdığım birine inanılmaz benziyorsunuz," dediğimde benden kurtulmak için kapıyı kapatmaya yeltendi.

İşte tam o an eli kapının kenarına geldi ve her şey aydınlandı: 

İKİ PARMAĞI YOKTU! Ferhat'ın çocukluğundan kalma o spesifik izin aynısıydı. 

Artık şüphem kalmamıştı. Aklımı kaçıracak gibiydim. "FERHAT... BU SENSİN!" diye çığlık attım.

Bana doğru döndü, gözlerinde tarifsiz bir ifade vardı. Sonra dudaklarından dökülen o sözler beni olduğum yere yıktı.. Devamı yorumda ⬇️