Her Gün 40 Kilogram Et Alan 70 Yaşındaki Emekli Kadın

Hep “mesai.” Hep “yorgun.” En ufak şeyde terslemeye başladı. “İyi misin?” dediğimde gözünü bile kaldırmadan “Yorgunum,” diyordu. “Ekstreyi ödedin mi?” dediğimde, “Ödedim dedim ya Meral, dırdır etme,” diye çıkışıyordu. Kendime şunu söyledim: Ölümle yüzleşmek insanı değiştirir. Zaman ver. Bir gece, “Çok uzaklaştın,” dedim. Daha da uzaklaştı. “Neredeyse ölüyordum,” dedi. “Kim olduğumu anlamaya çalışıyorum. Biraz alanım olabilir mi?” Suçluluk mideme yumruk gibi oturdu. “Tabii,” dedim. Geri çekildim. O daha da uzaklaştı. Her şeyi patlatan cuma günü, her şeyi düzeltmeye çalıştığımı sanıyordum. Çocuklar hafta sonu annemdeydi. Murat yine “işte boğulmuştu.” “Sürprizim var,” diye mesaj attım. “Büyük teslim tarihi var. Beni bekleme,” yazdı. Evi temizledim. Duş aldım.