Geleceğin yakıtı denizin altında mı? Çalışmalar hızlanacak

İngiliz gemisi HMS Challenger'ın üç yıllık yolculuğu (Challenger seferi), bir çağın en büyük bilimsel keşiflerinden biriydi. Eski savaş gemisi, deniz örnekleri toplamak ve deniz tabanının büyük alanlarını haritalamak, örneklemek amacıyla 1872'de İngiltere'den ayrıldı. Gemi 125.936 kilometre yol kat etti ve bu sefer, destekçilerinin en çılgın hayallerinin ötesinde başarılı oldu. 4.700 yeni deniz türü, Atlantik Ortası Sırtı ve Mariana Çukuru bu seferde keşfedildi. Günün şartlarında oldukça zahmetli bir şekilde toplanan batimetrik veriler, bir transatlantik telgraf kablosunun rotasını yönlendiren deniz tabanı haritalarını yapmak için kullanıldı. Fakat, mürettebatın en şaşırtıcı keşfi, 18 Şubat 1873'te Kanarya Adaları yakınlarındaki bir sualtı ovasını tararken kayıtlara geçti. Tarama aparatı patates büyüklüğünde yumrularla dolu olarak yüzeye döndü. Sonraki analizlerde, bunların manganez, nikel ve demir açısından zengin olduğu saptandı.

Geleceğin yakıtı denizin altında mı?

Önümüzdeki on senede, elektrikli araçlara büyük bir geçişin, lityum iyon pillerdeki tüm önemli metaller ve deniz tabanı nodüllerinde bulunan kobalt, nikel, bakır ve manganez talebini artırması bekleniyor.

Çok yakında, mevcut teknolojilerle bu yumruları toplamak ve değerli metallerini daha geleneksel madencilik teknikleriyle rekabet edebilecek maliyetlerle kazanmak için, kullanılıp kullanılamayacağını öğreneceğiz.

Çalışmalara başlayan, Metals Company adlı Kanadalı bir firma (eski adıyla DeepGreen Metals), bir yüzey destek gemisine bağlı deniz tabanı robotik toplayıcı aracıyla, yumru toplama sistemini test etmeye başlamayı planlıyor.

Belçika merkezli Global Sea Mineral Resources , robotik bir denizaltı nodül toplayıcısını da test ediyor ve Metals Company ile ClarionClipperton Bölgesi olarak adlandırılan geniş Pasifik uçurum düzlüklerinin aynı bölgesini çıkarmayı planlıyor.

Metals Company, sadece Clarion Bölgesi'ndeki araştırma alanındaki nodüllerin metal içeriğinin 250 milyon EV sağlayabileceğini iddia ediyor .

Bir diğer girişim yine Kanada merkezli şirket Nautilus Minerals'in büyük ölçekli derin deniz madenciliği çalışmaları... Nautilus'un fikri, yumru toplamak değil, daha ziyade, binlerce yıldır değerli metallerin ve minerallerin biriktiği derin deniz termal menfezlerinin yakınındaki kabuklu tortuları kesip delmekti.

Ancak 686 milyon ABD doları topladıktan, üç büyük denizaltı sondaj robotu inşa ettikten ve Papua Yeni Gine açıklarında deniz yatağını çıkarmak için bir lisans aldıktan sonra Nautilus, Kasım 2019'da iflas etti. İflas ettiğinde henüz hiç maden çıkaramamıştı.

Çevreciler planlara karşı seferber oluyorlar. Atlantic, The Guardian ve Nature, madencilik tarafından tehdit edilebilecek hassas deniz ekosistemlerine atıfta bulunan makaleler yayınladı. Aynı zamanda, Uluslararası Enerji Ajansı, 2030 yılına kadar 145 milyon elektrikli aracın yollarda olacağını tahmin ediyor. Her birinin, birkaç kilogramdan birkaç düzine kilograma kadar değişen miktarlarda kobalt, manganez ve nikel içeren bir pili olacak. her biri.

Kaynak: star.com.tr