En yakın arkadaşımın erkek arkadaşımla çıkmasını affettim

Ama yaptığım hamle sadece bununla sınırlı değildi. Oturduğumuz o lüks rezidans dairenin tapusu tamamen benim üzerimeydi. Avukatımı arayıp derhal tahliye süreci başlatmasını ve kilitleme talimatı vermesini istemiştim. Kapıma dayanıp "Nasıl cesaret edersin!" diye bağırırken, aslında hem işsiz, hem parasız hem de sokakta kaldıklarını yeni fark ediyorlardı.

Kapıyı yavaşça açtım. Karşımda duran iki zavallıya baktım. Demir’in üzerindeki marka takım elbise kırış kırıştı, yüzü kireç gibiydi. Merve ise dün geceki o küstah halinden sıyrılmış, titreyerek bana bakıyordu. "Sen ne yaptığını sanıyorsun?" diye tısladı Demir. "Bütün eşyalarımı kapının önüne koymuşsun! Şirket beni hırsızlıkla suçluyor, kovuldum! Bu ev benim de hakkım!"