Dilek İmamoğlu’ndan Emine Erdoğan çıkmaz

Hayatı tasarlamayı hedef alan “toplum mühendisliği” siyaseti, öğretilmişezberletilmiş kalıplara soktu…

Politikada neyi düşünüp neyi düşünmeyeceğimize, nasıl hareket edip, nasıl konuşacağımıza “algı mühendisleri” karar verir oldu…

Parti programı yerini propagandaya; gerçekler ise yerini “beyin yıkamaya” bıraktı…

Siyaset bilimi unutuldu; “moda” “siyaset mühendisleri” oldu…

Reklamcılar yeni “ideologlar” idi; örgütsel faaliyetler yerini piar çalışmasınabıraktı!

(Baksanıza kimileri medyayı dolaşıp, “neyi nasıl yaparak kazandırdıklarını” anlatıyor!)

Böylece…

– Yeni siyaset düzeninde liderler “doğal” olmamalı, sadece öğretilmiş kalıplar içinde“rol” yapmalıydı!

– Liderlerin değer yargılarının anlamıönemi yoktu.

İktidar hedefi için, kitleleri kandıran her “gösteri” mubahtı…

– Her politik adım, uygun görüldüğü şekilde “hesaplı” atılmalıydı… Yoksa, toplumsal fayda elde edilemez, rakiplere karşı avantaj sağlanamazdı! Yani…

Tek amaç, “çıkar odaklı” hareket ederek oy kazanmak, sandıktan güçlü çıkmaktı! Bir gün “Öcalan'ı asalım”; ertesi gün “Öcalan'la diyalog şart” sözü bunun tipik örneği oldu!

Evet, “iktidarı kazanmak istiyorsan belirlenen kriterlere kısıtlamalara uygun davranacaksın” dayatması yapıldı/yapılıyor politikacılara…

Böylece…

Siyaset, öz'ünden uzaklaştırılıp, biçime sokuldu:

– Onu yapma, şunu yapma…

– Onu giyme, şunu takma…

Sözü, Dilek İmamoğlu'na getirmek istiyorum. İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu'nun eşine…

DİLEK İMAMOĞLU

Diyorlar ki:

– Dilek Hanım kolsuz kıyafet giymesin!

– Dilek Hanım kolundaki dövmesini göstermesin!

Kendilerini tek rehber sanan “siyaset mühendisliği” herkesi “benzer kalıba sokma” taktiğindenkurnazlığından vazgeçmiyor!

İyikötü, doğruyanlış, güzelçirkin gibi tüm değer yargılarını bu “siyaset mühendisleri” belirliyor!

Bu hesapçı kafanın mutlak doğrusu şu; kendiniz gibi olmayın; insanların görmek istediği gibi olun. Yani halkı kandırın! “Miting alanında içki düşmanlığı yapıp gece evde viski için” gibi! Faydacı/pragmatist siyaset aklı istiyor ki;

– Varlığınızı özünüzü kişiliğinizi karakterinizi unutun…

– Hayata bakışınızın görüşünüzün değerlerinizin duruşunuzun önemi yok…

– Toplumun beklentilerini bilen “siyaset mühendisliğince” oluşturulmuşuydurulmuş sahte kalıba girin… İkiyüzlü olun!

Siyaset böyle kirletildi işte.

Karşılarında insan değil, cansız varlık/ nesne vardı sanki:

– Dilek Hanım öyle giyinmeyin…

– Dilek Hanım şöyle davranmayın…

– Dilek Hanım böyle konuşmayın…

Güya, siyaset gereği yapılan “politik doğruculuk” idi bu… Bana sorarsanız, “kitle dalkavukluğudur” bunun adı!

Dilek Hanım'ın bu sahtecilik kalıbına gireceğini hiç sanmıyorum.

O, hep kendisi gibi olacaktır; olmadığı veya olmak istemediği hiçbir kalıba sokulamayacak kadar zengin gönül gözüne sahip çünkü…

Şunu görmek lazım:

Değişim; salt iktidar değişikliğiyle olmaz; zihniyetlerin de köklü değişimi şarttır… Bu da bir önceki iktidarın kültürel kodlarını “rol model” almakla olmaz.

Dilek Hanım'dan Emine Erdoğan çıkmaz! Tıpkı Emine Hanım'dan Dilek İmamoğlu çıkmayacağı gibi. Ayrı güçlü karakterler çünkü… Kalıplara sokamazsınız.

Toparlarsam:

Kimse kendini yormasın… Dilek İmamoğlu, “tek tipleştirme projesine” boyun eğecek yaradılışta biri değil… Ondan lider eşi tasarlamak nafile çaba olur.