Ceyda hemen toparlandı

Salonda fısıltılar yükselmeye başladı.

Elif devam etti:

“Ama biz büyüdük. Araştırdık. Belgeleri gördük.”

O an salonun içindeki uğultu kesildi.

Elif sahnenin kenarına yürüdü. Elinde ince bir dosya vardı. Dosyayı açmadı, sadece kaldırdı.

“18 yıl önce hastaneden çıktığında, hiçbir zorunluluk yoktu. Hiç kimse seni tutmadı. Hiç kimse bizi senden saklamadı.”Ceyda bir adım geri gitti.

“Yalan,” dedi ilk kez mikrofonu elinden sıkı tutarak. “Babanız sizi benden aldı. Ben aradım. Engel oldular.”

Zeynep başını yavaşça salladı.

“Hayır.”

Tek kelimeydi ama salonda yankı gibi dolaştı.

O anda Elif dosyayı açtı. İçinden resmi belgeler, hastane kayıtları ve noter evrakları görünüyordu.