İstanbul’un mütevazı mahallelerinden birinde, Elif ve babası Kemal Efendi’nin hikayesi herkesin içini ısıtırdı. Elif dünyaya gözlerini açtığında, annesini o lohusa yatağında bırakıp gitmişti hayat. Kemal Bey için dünya o günden sonra sadece kızı Elif’ten ibaretti. Bir yandan fabrikadaki ağır mesaisi, bir yandan evdeki annesizliğin boşluğu… Ama Kemal Bey hiçbir zaman şikayet etmedi. Her pazar sabahı erkenden kalkar, Elif’e o çok sevdiği sucuklu yumurtayı hazırlar, elleri nasırlı olmasına rağmen sırf kızı üzülmesin diye YouTube’dan videolar izleyerek Elif’in saçlarını en karmaşık örgülerle örerdi.