Beyaz gömleğinin üst düğmesi açıktı ve kollarını hafifçe yukarı katlamıştı. Bakışları, Aylin’in gözlerine değdiğinde odadaki hava bir anda ağırlaştı.
"Geç kaldığım için üzgünüm, Aylin Hanım. Buz makinesinde bir sorun vardı," dedi Kerem. Sesi alçak, pürüzsüz ve davetkardı.
Aylin kenara çekilip geçmesi için yol verdi. "Sorun değil, Kerem. Masaya bırakabilirsin."
Kerem içeri girdi ama tepsiyi masaya bırakmak yerine, yavaş adımlarla Aylin’e doğru döndü. Aralarındaki mesafe azaldıkça, Aylin onun hafif odunsu parfümünün kokusunu almaya başladı. Kerem, tepsiyi komodinin üzerine bırakırken bakışlarını bir an bile Aylin’in üzerinden ayırmadı.