*Kız kardeşim, “Karın senden para çalıyor.” dedikten sonra eşimi balkonda uyumaya zorladım. Gece saat üçte onu içeri almak için kapıyı açtığımda ise sadece alyansını, ıslak ayak izlerini ve o 8 bin doları hayatımın en büyük kâbusuna dönüştüren bir not buldum.*
## *BÖLÜM 1*
“Paranı benden saklamaya bu kadar kararlıysan, çık balkona. Bu eve yaşattığın utancı düşünürken biraz da soğukta kal.”
Murat, sürgülü cam kapıyı kilitlemeden önce *Selin'e* söylediği son sözler bunlardı.
Sessiz bir mahallede, küçük bir apartman dairesinde yaşıyorlardı.
Komşular birbirlerini alışkanlıktan selamlıyor...
Açık pencereler sayesinde herkesin hayatını öğreniyordu.
Kasım ayının o gecesi alışılmadık derecede soğuktu.
İnsanın kemiklerine işleyen...
Mobilyaları bile gıcırdatan bir soğuk...
Her şey akşam yemeğinde başlamıştı.
Murat'ın ablası *Ceren*, köyden taze alabalık...
Çiftlik peyniri...
Ve ailesi olduğu için her şeyi eleştirme hakkına sahip olduğunu düşünen tavrıyla gelmişti.
Selin bütün öğleden sonrayı mutfakta geçirmişti.
Sarımsaklı...
Limonlu...
Sarı biberli alabalık hazırlamıştı.
Yanına beyaz pilav yapmıştı.
Masayı özenle kurmuş...
En güzel bardakları çıkarmış...
Hatta Ceren'in sevdiğini bildiği için tatlı çörek bile almıştı.
Ama bunların hiçbiri yeterli olmadı.
“Yazık olmuş bu kadar güzel balığa,” dedi Ceren, daha ilk lokmasını aldıktan sonra.
“Bizim oralarda bunu iç yağında kızartırlar.”
“Gerçek tuz kullanırlar.”
“Seninki hastane yemeği gibi olmuş.”
Selin başını önüne eğdi.
Murat, eşinin peçetesini sımsıkı tuttuğunu gördü.
Ama yine de sessiz kaldı.
Ceren hep böyleydi.
Sert...
Baskın...
Ve aşırı korumacı...
Anneleri dul kaldıktan sonra...
Murat'a adeta ikinci annelik yapmıştı.
Yemekten sonra Selin mutfağa geçip bulaşıkları yıkamaya başladı.
Musluktan akan suyun sesi mutfağı doldurunca...
Ceren kardeşine doğru eğildi.
“Murat...”
“Artık uyan.”
“Karın senden para kaçırıyor.”
Murat gergin bir şekilde güldü.
“Yine başlama.”
“Uydurmuyorum.”
“Telefon konuşmasını duydum.”
“Annesine...”
‘Biraz daha dayan anne.’
‘Biraz daha para biriktirdim.’
‘Kalanını da yakında göndereceğim.’
diyordu.”
“Sence o para nereden geliyor?”
Murat'ın midesine bir yumruk oturdu.
Aynı gece...
Selin uyuduktan sonra...
Ortak banka hesaplarını kontrol etti.
Üç para transferi buldu.
İkisi *2.500 dolar*...
Biri ise *3.000 dolar*...
Toplam *8.000 dolar*...
Ve hiç tanımadığı bir hesaba gönderilmişti.
Ertesi sabah sakin kalmaya çalışarak sordu.
“Selin...”
“Annenin paraya mı ihtiyacı var?”
Selin'in yüzü bir anda bembeyaz oldu.
“Neden sordun?”
Bu tepki...
Murat için yeterliydi.
“8 bin doları kime gönderdin?”
Selin konuşmaya çalıştı.
Ama sesi çıkmadı.
Gözleri doldu.
Tam o sırada...
Ceren kapıda belirdi.
Sanki o anı bekliyormuş gibiydi.
“Gördün mü?”
“Sana söylemiştim.”
“Böyle kadınlar önce melek gibi davranır.”
“Ama iş para olunca önce kendi ailesini düşünür.”
Selin ağlamaya başladı.
“Murat...”
“Lütfen...”
“Açıklamama izin ver.”
Ama Murat artık onu dinlemiyordu.
Utanç...
Şüphe...
Ve Ceren'in zehir gibi sözleri zihnini tamamen ele geçirmişti.
“Çık balkona.”
“Gerçeği söylemeye hazır olduğunda geri gelirsin.”
Selin...
Sanki evlendiği adamı ilk kez görüyormuş gibi ona baktı.
Sonra tek kelime etmeden balkona çıktı.
Murat kapıyı kapattı.
Ve kilitledi.
Gece saat *03.00'te* korkunç bir hisle uyandı.
Yatağın diğer tarafına uzandı.
Selin'in yastığı buz gibiydi.
Oda karanlıktı.
Perdenin ardından...
Balkonda büzülmüş küçük bir siluet seçebiliyordu.
Onu içeri almak için ayağa kalktı.
Tam o anda...
Kanını donduran bir şeyi fark etti.
Dairenin giriş kapısından...
Balkona kadar uzanan ıslak ayak izleri vardı.
Sanki biri sırılsıklam hâlde eve girmiş...
Ve doğruca Selin'in oturduğu yere yürümüştü.
Murat'ın elleri titremeye başladı.
Kapının kilidini açtı.
Ve hızla balkona fırladı.
Balkon bomboştu.
Sadece korkuluğun üzerinde tek bir el izi kalmıştı.
Aşağıda...
Bir ağacın yanında...
Hareketsiz duran beyaz bir siluet vardı.
Murat aşağı baktı.
O anda...
Bütün dünyası paramparça oldu.
Ama bilmediği bir şey vardı.
Asıl kâbus...
Daha yeni başlıyordu.
*���� Devamını okumaya hazırsanız yorumlara “EVET” yazın, hemen paylaşayım.*