80 yaşındaki komşumun evini kurtarmak için onunla evlendim

Kemal Bey kavga istemiyordu.

Tek istediği, eşyaları paylaşılırken bir bakım evinde yalnız kalmak yerine kendi evinde huzur içinde yaşamak ve limon ağacının altında kitap okumaya devam etmekti.

O gece birlikte çorba içerken ona çocukluğumdan bahsettim.

Annemin küçük yaşta vefat ettiğini ve o günden sonra kendime bir söz verdiğimi anlattım:

Hayatta yalnız kalan birini asla görmezden gelmeyecektim.





Ve bir şekilde, hiç planlamadan, beklenmedik bir şey söyledim.

“Benimle evlen,” dedim.
“Eğer karın olursam, seni evinden çıkarmaları çok daha zor olur.”

Kemal Bey bana uzun süre baktı. İnsanların konuşacağından, benim hayatımın onun sorunları yüzünden karmaşık hale geleceğinden endişe ediyordu.