'5 kişi çalışıyoruz geçinemiyoruz

Ekonomik kriz cüzdanları eritti. Bayramda İstanbul’da kalanlar meydan meydan gezdi. Ne gönlünce yiyebildi ne de alışveriş yaptı...

Toplu taşımanın ücretsiz olmasını fırsat bilen İstanbullular kendilerini bayramda dışarı attı. İstanbul’un tarihi ilçesi Eminönü, bu bayramda da dolup taştı. Ancak ekonomik kriz, bayram sevincinin önüne geçti. Tatile ya da memleketine gidemeyen vatandaşların gündeminde hayat pahalılığı vardı.

Bayramın nasıl geçtiğini soran ANKA Haber Ajansı muhabirine konuşan vatandaşlar, geçim sıkıntısını anlattı.

Bir vatandaş yaşadığı ekonomik zorlukları, “Ekonomik olarak ülkemiz batık bir durumda. Ben eskiden tek başıma çalışıyordum. Dört tane çocuk okutuyordum. Evim kiraydı geçinebiliyordum. Şimdi beş kişi çalışıyoruz. İki de eleman çalıştırıyoruz. Yedi kişiyle biz geçinemiyoruz. Kiramı ödeyemiyorum. Geçinemiyorum” sözleriyle dile getirdi. Ekonomik nedenlerden memleketine gidemediğini aktaran bir başka kişi ise, “Kurban kesemedim çocuklarıma. Şimdi evden çıktım kafamı boşaltayım diye. Çocuğum evden çıkmadı” dedi. Vatandaşların ANKA mikrofonuna yaptığı açıklamalardan öne çıkanlar şöyle:

Yeme, içme eksildi

Kurban kesemedik maalesef. Kurban eti de getiren de olmadı. Yeme içme eksildi. Bugünkü kalabalığı ulaşımın ücretsiz olmasına bağlıyorum. Biz bile onu değerlendirdik. Emekliyiz. Bugünü bir değerlendirelim istedik. Çıktık geldik, istediğimiz her şeyi alamıyoruz. Birini alsan üçüne bakıyorsun. Keşke herkes alabilse, herkesin gücü yetebilse, herkes istediği gibi gezebilse.

İnsanların yüzü gülmüyor

Bayram daha da güzel geçebilir ama güncel olaylar, ekonomik sıkıntılar canımızı sıkıyor. İnsanların yüzünün güldüğünü göremiyorum. Eski enerji yok. Bayramı bayram gibi yaşadığımı düşünmüyorum. Eskiden bir heyecan vardı. Her şeyi alamasak da eskiden daha maddi gücümüz iyiydi. Giderek azalıyor. Keşke daha huzurlu bir memleketimiz olsa. Bir çoğumuz kırmızı et zaten alınamıyor. Kurban kesmedik. Nefes alıyorsak ona bile şükrediyoruz. Fazla olumlu konuşamayacağım.

Eve çikolata alamadım

Eskiden emekli maaşımızla çocuklarımıza harçlık veriyorduk. İnanın ki eve çikolata almadım. Bayram diye bir şey kalmadı. Adı bayram. Sıradan bir gün. Bu bahaneyle işte kızım geldi. Sadece sohbet ettik bu kadar. Kurban kesemedik. Sadece ekonomik değil, psikolojik de yıkık insanlar. Ne tadımız, ne tuzumuz var. Para meselesi çözülür ama o psikolojik baskıya karşı ayakta kalmaya çalışıyoruz. Mücadele şart. Sonra yoğun bakımdan çıkan hasta gibi düşünelim. Olacak diyorum yine de.

200 lira çekirdek parası oldu

Ekonomi olarak kimse iyi diyemez. Emeklinin aldığı maaş belli. Çalışanın maaşı belli. En büyük paramız 200 lira değil mi? Çekirdek parası. Hiçbir şey yapamazsın bu parayla. Çocuklara hediye almak için bile hesap kitap yapmak zorunda kalıyoruz. Emekli bir insanın torunlarına sadece emekli maaşıyla elbise alması, harçlık vermesi mümkün değil. Gönlümüz zengin ama durumlar belli. Daha da kötüye gidiyor. Yönetenler hatalarını anlayacaklar, çekip gidecekler.

Okumuşlar işsiz kaldı

Aldığım aylık 20 bin lira. Ellerime bakın nasırlaştı. Ben iki tane çocuk okuttum zorla. Şu an iki tane torunum var. İstediklerini alamıyorum. 4 bin lira bayram ikramiyesi verdiler bize. 4 bin lira ile bir markete gitmiş olsam bir market düzemiyorsun. Gençler işsiz, boş. Okumuş insanlar neden boşta? O insanların gerçekten hakları verilmiş olsa çalışır. 30 yıl çalışıp emekli oldum. Aylığım 14 bin lira bağlandı, ağladım. Çünkü gerçekten çok emek verdim.

NEFES