Kocam beni evden yaklaşık 50 kilometre uzakta, yol kenarında bırakıp gitti

Kocamla hararetli bir tartışmanın ardından, beni evden yaklaşık 50 kilometre uzakta yol kenarında bırakıp gitti. Ne telefonum vardı, ne cüzdanım… Sadece arkasından yankılanan şu sözleri hatırlıyorum:
“Eve nasıl döneceğine bakalım!”

Araba gözden kaybolduğunda kaldırımda tek başımaydım. Panik, utanç ve korku iç içe geçmişti. Yakındaki bir parkta, eski bir bankta oturup ağlamaya başladım. O an, hayatımın en yalnız anıydı.

Ama bankın diğer ucunda oturan yaşlı bir kadın, her şeyi değiştirecek cümleyi kurdu:
“Ağlamayı kes. Gözyaşı hiçbir şeyi çözmez. Bugün onun pişman olmasını ister misin?”

Ne demek istediğini anlayamadan, uzaktan siyah bir lüks sedan yaklaştı…